De zusters van het Convent van Betlehem starten in 1946 met een schoolkolonie en een preventorium op het domein van ’t Zwart Goor in Merksplas.  Na 10 jaar wordt dit omgevormd tot  een internaat voor licht en matig verstandelijk gehandicapte meisjes, met een school voor buitengewoon onderwijs.  Het bestaande internaat krijgt een erkenning als Medisch Pedagogisch Instituut (MPI). Door de evolutie in de zorgverlening op het eind van de jaren 70 bouwt men het internaat en de school stilaan af. 

In 1982 komen de eerste volwassenen met een handicap wonen in het nieuwe tehuis niet-werkenden (TNW).
Geleidelijk aan worden de plaatsen in het internaat omgezet in opvang voor volwassenen in het TNW en vanaf 1990 in het dagcentrum.
Op het einde van de jaren 80 worden de eerste meer geïntegreerde woonvormen gerealiseerd via huizen in Turnhout.

In 1997 verlaat de laatste minderjarige het internaat en wordt het MPI stopgezet.  In datzelfde jaar richt men de dienst beschermd wonen op: vijf bewoners wonen met beperkte begeleiding, zelfstandig in kleine huizen of studio’s.
In de bewonersgroep van het TNW zien we een duidelijke verschuiving.  Een deelgroep evolueert naar een stijgende verzorgingsbehoefte, een andere groep heeft een specifieke vraagstelling naar aanleiding van bijkomende psychische en gedragsproblemen.